Μπορεί και να είναι από τις πιο αδικημένες πόλεις της Ελλάδας. Μα, ο χάρτης, το λιμάνι της, είναι μόνο το ταξίδι, αλλά δεν καταλαβαίνουν πως είναι από μόνη της προορισμός. Την καταλαβαίνουν και τη λατρεύουν όσοι τη νιώθουν, όσοι αφήνουν να τους λούζει η πρωινή πάχνη της, το απίθανο φως της κι η γλυκάδα από τα ηλιοβασιλέματά της. Νοσταλγική, μελαγχολική, κεφάτη, πέρδικα και σουσουράδα μαζί.
Κι όσο τη ζουν τόσο περισσότερο δυσκολεύονται να την αποχωριστούν. Με δάσος ζηλευτό, παραλίες μοναδικές, λιμνοθάλασσες, που τις προτιμούν τα φλαμίνγκο και τις χαίρονται τα θαλασσοπούλια.
Η Ηγουμενίτσα είναι μία πόλη, που έγινε γνωστή κυρίως από το λιμάνι της. Ήρεμη, γαλήνια, μα, όταν θέλει φασαριόζα κι επίμονη. Δεν είναι ίδια όλες τις ώρες, δεν είναι ίδια όλες τις μέρες. Έχει τα κέφια της, τις μοναξιές της, τα πάνω και τα κάτω της. Ενώ άλλοι νομίζουν πως η Ήπειρος είναι μόνο βουνά και λαγκάδια μία βόλτα στην Ηγουμενίτσα αποδεικνύει πως δεν είναι μόνο έλατα και θυμάρι αλλά μαγευτικές παραλίες, ακόμη και περιοχές Natura λίγα μόλις χιλιόμετρα από την αγκαλιά της πρωτεύουσας.
Δασωμένη με κάστρο στα σωθικά της, με καλό φαγητό, για ντόπιους και ξένους, σε τιμές προσιτές, αναζητεί την ταυτότητά της. Το πιο όμορφο πράγμα στην Ηγουμενίτσα είναι πως ο κόσμος της λαχταρά για το έξω. Σε καλημερίζει και σε καληνυχτίζει. Σε κρατά σε απόσταση στην αρχή, μα, στη δίνει την καλημέρα απλόχερα και σιγά – σιγά σε κουβεντιάζει.
Ανοίγει την καρδιά της, με κέρασμα, με πρωινό καφέ, με βόλτα. Ξαφνικά γίνεται οικεία κι εσύ κομμάτι της, όπως ψηφίδα – δένουν οι άνθρωποί της. Τα μεσημέρια η Ηγουμενίτσα κλείνει τα ρολά για τη μεσημεριανή σιέστα. Μα, την ίδια στιγμή σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων οι ντόπιοι απολαμβάνουν το μπάνιο στην πιο κοντινή παραλία από το Δρέπανο, μέχρι την Πλαταριά, τα Σύβοτα, την Πέρδικα κ.ά.
Οι νύχτες δεν είναι μεγάλες αλλά ζει τα πρωινά της, τα ηλιοβασιλέματά της, τις βραδινές κουβέντες και προσφέρει γαλήνη. Κι αν λάχει αδειάζει τα Σαββατοκύριακα προς την ενδοχώρα στους Φιλιάτες ή προς τις παραλίες, τα χωριά, το τσίπουρο στην Παραμυθιά, τον Αχέροντα, τις βόλτες στο ποτάμι με το άλογο.
Για όσους έχουν οικογένεια όμως είναι μία πόλη, που αγαπιέται, γιατί μπορείς να την περπατήσεις, να μη λαχταρίσεις στον πεζόδρομο και κυρίως οι άνθρωποι σε αφήνουν να περάσεις τις διαβάσεις…
Τι δεν πρέπει να χάσετε… – ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ
-Μια βόλτα στο Αρχαίο Θέατρο των Γιτάνων
-Στάση στο Αρχαιολογικό Μουσείο εντός της πόλης
-Ψώνια στα μαγαζιά του εμπορικού κέντρου
-Καφέ στο Μαργαρίτι (αν έρχεστε οδικώς)
-Γλέντια με κλαρίνο κυρίως μετά τον Μάη ως τον Νοέμβριο
-Μπάνιο στην Πέρδικα και τα Σύβοτα
-Ψάρι – Γαρίδες και ποτό στη Σαγιάδα
-Μία εκδρομή στο χωριό της κυρά Βασιλικής το Πλαίσιο
-Προσκύνημα στο Γηρομέρι και στο Κοκκινολιθάρι
-Ψώνια και καφές στην Παραμυθιά
-Στάση για φαγητό στη Νεράιδα (Μενίνα)
-Ιστιοπλοΐα στην Πλαταριά
-Εκδρομή στους Μύλους Σουλίου και στα Πηγάδια
-Βόλτα με το άλογο στον Αχέροντα
Φαγητό…
Μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε: κυνήγι (αναλόγως την εποχή), πίτες, αρνίσια παϊδάκια, προβατίνα, σουβλιστό κατσικίσιο κρέας, γαρίδες κ.ά.
Μεταφορές
Λεωφορεία από ΚΤΕΛ στον Κηφισό /Θεσσαλονίκη
Ακτοπλοϊκή σύνδεση με Ιταλία
