Στην καρδιά των Μετεώρων, εκεί που θαρρείς, πως υπήρξαν γίγαντες και τιτάνες, κολοσσιαίοι βράχοι αγγίζουν τον ουρανό. Από τα πιο επιβλητικά τοπία στον κόσμο, σε κάνει ν΄ αναρωτιέσαι για τη δύναμη του ανθρώπου να χτίζει ανάμεσα σε φωλιές πουλιών.
Απόκοσμο τοπία τα Μετέωρα που «αιωρούνται» μεταξύ γης και ουρανού αποτελούν πια βασικούς προορισμούς της Ελλάδας και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Τα ιστορικά μοναστήρια, χτισμένα σε απόκρημνους βράχους στηνΚαλαμπάκα Τρικάλων, είναι από μόνα τους μία υπενθύμιση του θεϊκού και του ανθρώπινου μεγαλείου.
Ο μοναχισμός στα Μετέωρα φαίνεται να ξεκίνησε στα τέλη του 12ου αιώνα, όταν ασκητές μοναχοί άρχισαν να ζουν μέσα σε σπηλιές και μικρά καταφύγια πάνω στους απόκρημνους βράχους. Η πρόσβαση γινόταν με ξύλινες σκάλες και ανεμόσκαλες, ενώ αργότερα οι μοναχοί οργανώθηκαν γύρω από τον ναό της Παναγίας Δούπιανης, δημιουργώντας τις πρώτες μοναστικές κοινότητες της περιοχής.
Τον 14ο αιώνα τα Μετέωρα γνώρισαν μεγάλη άνθηση. Το 1340 ο Όσιος Αθανάσιος ο Μετεωρίτης ανέβηκε στον επιβλητικό βράχο, που ονόμασε «Μετέωρο», δηλαδή βράχο ανάμεσα στη γη και τον ουρανό, και έθεσε τα θεμέλια της οργανωμένης μοναστικής ζωής. Με τη διδασκαλία και το έργο του, τα Μετέωρα έγιναν σημαντικό πνευματικό κέντρο.
Στη συνέχεια ιδρύθηκαν και άλλα μεγάλα μοναστήρια, όπως η Μονή Υπαπαντής, η Μονή Βαρλαάμ και η Μονή Αγίας Τριάδας. Οι μοναχοί ζούσαν με αυστηρή πειθαρχία, προσευχή και απομόνωση, πάνω στους τεράστιους βράχους που έμοιαζαν και ήταν δύσκολα προσβάσιμοι.
Παλαιότερα η πρόσβαση στα μοναστήρια δεν γινόταν με σκαλοπάτια, όπως σήμερα, αλλά με σχοινιά, δίχτυα και μεγάλα καλάθια. Οι μοναχοί και οι επισκέπτες ανέβαιναν κρεμασμένοι μέσα στα καλάθια, τα οποία τραβούσαν με χειροκίνητους μηχανισμούς από την κορυφή των βράχων.
Κατά την εποχή του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, τον 16ο αιώνα, τα Μετέωρα συνέχισαν να αναπτύσσονται. Νέες μονές χτίστηκαν πάνω στους επιβλητικούς βράχους από ψαμμίτη και κροκαλοπαγή πετρώματα, που φαίνεται να σχηματίστηκαν πριν περίπου 60 εκατ. χρόνια, όταν σ΄ εκείνο το σημείο η Θεσσαλία είχε θάλασσα.
Γύρω από τα Μετέωρα απλώνονται γραφικοί οικισμοί, όπως το Καστράκι με το περίφημο έθιμο του Άη Γιώργη με τα μαντήλια ενώ η ευρύτερη περιοχή κρύβει σπουδαία μνημεία και φυσικούς θησαυρούς: το Σπήλαιο Θεόπετρας, βυζαντινές εκκλησίες, σύγχρονα μουσεία και τα μαγευτικά τοπία της Πίνδου και του Ασπροποτάμου. Τα μοναστήρια είναι αρκετά αλλά μερικά είναι ερειπωμένα. Ενημερωθείτε για μέρες και ώρες για το ποια και πότε μπορείτε να επισκεφθείτε τα έξι που είναι ανοιχτά.
Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος: Το μεγαλύτερο και παλαιότερο μοναστήρι.
Ιερά Μονή Βαρλαάμ: Η δεύτερη μεγαλύτερη μονή των Μετεώρων, εν λειτουργία.
Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά (Άσμενος) : Η πρώτη μονή καθώς ανεβαίνουμε από το Καστράκι Καλαμπάκας.
Ιερά Μονή Ρουσάνου: Γυναικεία μονή.
Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος: Μην το προσπαθήσετε αν δεν έχετε εξοικείωση. Είναι ιδιαίτερα δύσκολη η πρόσβαση.
Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου: Γυναικείο μοναστήρι, εύκολα προσβάσιμο.
